HomemtX'inhi r-retorika deliberattiva?

X’inhi r-retorika deliberattiva?

Ir-retorika hija dixxiplina żviluppata minn Aristotle: hija x- xjenza tad-diskors , ta’ kif jinbena d-diskors. It-terminu ġej etimoloġikament mill-kliem Grieg rhetoriké u téchne , art. Fl-istruttura Aristoteljana, id-diskors kellu tliet ġeneri: il- ġeneru judiciale (il-ġeneru ġudizzjarju), il- ġeneru demonstrativum (ġeneru dimostrattiv jew epidittiku) u l- ġeneru deliverativum .(ġeneru deliberattiv), li ttratta l-espożizzjoni ta’ kwistjonijiet politiċi. Ir-retorika deliberattiva tittratta diskorsi maħsuba biex jipperswadu lill-udjenza biex twettaq ċerti azzjonijiet. Skont id-definizzjoni ta’ Aristotli, ir-retorika ġudizzjarja tittratta l-avvenimenti tal-passat, filwaqt li r-retorika deliberattiva tittratta l-ġrajjiet futuri. Id-dibattitu politiku huwa inkwadrat fir-retorika deliberattiva.

Aristotle Aristotle

Skont il-kitbiet ta’ Aristotli, ir-retorika deliberattiva trid tkun diskors maħsub biex iħeġġeġ jew jipperswadi lill-udjenza biex tippromwovi xi ġid fil-futur jew tevita l-ħsara. Ir-retorika deliberattiva tirreferi għal kontinġenzi fi ħdan il-kontroll uman. Hekk kif il-kelliem jittratta suġġetti bħall-gwerra u l-paċi, id-difiża nazzjonali, il-kummerċ, u l-liġi, sabiex jevalwa x’inhu ta’ ħsara u x’inhu tajjeb, irid jifhem ir-relazzjonijiet bejn il-mezzi u l-għanijiet varji. Ir-retorika deliberattiva tikkonċerna l-espedjenza, jiġifieri hija kkonċernata bil-mezzi biex tinkiseb il-kuntentizza, aktar milli ma ‘dak li fil-fatt hi l-kuntentizza.

Il-filosfu Amélie Oksenberg Rorty tafferma li r-retorika deliberattiva hija diretta lejn dawk li jridu jiddeċiedu kors ta’ azzjoni, bħal membri ta’ leġiżlatura, u ġeneralment hija kkonċernata b’dak li se jkun utli jew ta’ ħsara bħala mezz biex jinkisbu għanijiet speċifiċi. u l-paċi, il-kummerċ u l-leġiżlazzjoni.

Id-diskors deliberattiv huwa dwar dak li għandna nagħżlu jew dak li għandna nevitaw. Hemm ċerti denominaturi komuni fl-appell li jintuża fid-diskors deliberattiv biex iħeġġeġ lill-udjenza tagħmel jew tieqaf tagħmel xi ħaġa, taċċetta jew tirrifjuta viżjoni partikolari tal-mogħdija tar-realtà. Hija dwar li tipperswadi lill-udjenza billi nuruhom li dak li rriduhom jagħmlu huwa tajjeb jew vantaġġuż, u l-appelli fid-diskors huma bażikament ridotti għal dak li hu tajjeb u denju, u dak li hu vantaġġuż u konvenjenti. Meta ddawwar id-diskors lejn wieħed minn dawn iż-żewġ appelli, dak li hu denju jew dak li hu vantaġġuż jiddependi fil-biċċa l-kbira fuq in-natura tas-suġġett li jkun qed jiġi indirizzat u l-karatteristiċi tal-udjenza.

Sorsi

Amélie Oksenberg Rorty. Id-Direzzjonijiet tar-Retorika ta’ Aristotle . F’Aristotle : Politika, Retorika u Estetika . Taylor & Francis 1999.

Antonio Azaustre Galiana, Juan Casas Rigall. Introduzzjoni għall-Analiżi Retorika: Tropi, Figuri, u Sintassi ta ‘Stil . Università ta’ Santiago de Compostela, 1994.

Tomas Albaladejo Mayordomo. retorika . Sinteżi Editorjali, Madrid, 1991.

Tomas Albaladejo Mayordomo. Retorika Kulturali, Lingwa Retorika, u Lingwa Letterarja . Università Awtonoma ta’ Madrid. Aċċessat f’Novembru 2021.