HomeplBiografia Thomasa Jeffersona, trzeciego prezydenta Stanów Zjednoczonych

Biografia Thomasa Jeffersona, trzeciego prezydenta Stanów Zjednoczonych

Następca Jerzego Waszyngtona i Johna Adamsa, Thomas Jefferson był trzecim prezydentem Stanów Zjednoczonych Ameryki. Jednym z najbardziej znanych kamieni milowych jego prezydentury jest hiszpański zakup Luizjany, transakcja, która podwoiła wielkość terytorium Stanów Zjednoczonych. Jefferson promował niepodległość stanów zamiast scentralizowanego rządu federalnego.

Thomas Jefferson autorstwa Charlesa Wilsona Peale'a, 1791. Thomas Jefferson autorstwa Charlesa Wilsona Peale’a, 1791.

Thomas Jefferson urodził się 13 kwietnia 1743 roku w kolonii w Wirginii. Był synem pułkownika Petera Jeffersona, rolnika i urzędnika państwowego, oraz Jane Randolph. W wieku od 9 do 14 lat kształcił się u duchownego Williama Douglasa, u którego uczył się greki, łaciny i francuskiego. Uczęszczał do szkoły wielebnego Jamesa Maury’ego, a później zapisał się do College of William and Mary , uniwersytetu publicznego założonego w 1693 roku. Jefferson studiował prawo pod kierunkiem George’a Wythe’a , pierwszego amerykańskiego profesora prawa, i został przyjęty do palestry w 1767. .

Początki działalności politycznej Thomasa Jeffersona

Thomas Jefferson rozpoczął swoją działalność polityczną pod koniec lat 60. XVIII w. Służył w Izbie Burgesses, organie ustawodawczym stanu Wirginia, od 1769 do 1774. Thomas Jefferson poślubił Marthę Wayles Skelton 1 stycznia 1772 r. Mieli dwie córki: Martę Patsy i Mary Polly. Pod koniec XX wieku potwierdzono na podstawie analizy DNA, że Thomas Jefferson miał sześcioro dzieci z Sally Hemings, mulatką (i przyrodnią siostrą jego żony Marty), która była jego niewolnicą od czasu pobytu we Francji jako ambasador Stanów Zjednoczonych. .

Jako przedstawiciel Wirginii Thomas Jefferson był głównym autorem Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych Ameryki ( jednomyślna deklaracja trzynastu Stanów Zjednoczonych Ameryki ), która została ogłoszona 4 lipca 1776 roku w Filadelfii. Stało się to podczas drugiego Kongresu Kontynentalnego, który zgromadził 13 północnoamerykańskich kolonii toczących wojnę z Wielką Brytanią, które ogłosiły się suwerennymi i niepodległymi państwami.

Później Thomas Jefferson był członkiem Izby Delegatów Wirginii. Podczas części wojny o niepodległość Jefferson służył jako gubernator Wirginii. Pod koniec wojny został wysłany do Francji na stanowisku ministra spraw zagranicznych.

W 1790 roku prezydent George Washington mianował Jeffersona pierwszym sekretarzem stanu Stanów Zjednoczonych. Jefferson starł się z sekretarzem skarbu Alexandrem Hamiltonem w sprawie wielu polityk stanowych. Jednym z nich był sposób, w jaki niepodległy już naród miał odnosić się do Francji i Wielkiej Brytanii. Hamilton poparł również potrzebę silnego rządu federalnego, w przeciwieństwie do stanowiska Jeffersona skupionego na swobodach stanów. Thomas Jefferson ostatecznie zrezygnował, ponieważ Waszyngton faworyzował stanowisko Hamiltona. Później, między 1797 a 1801 rokiem, Jefferson był wiceprezydentem Stanów Zjednoczonych pod przewodnictwem Johna Adamsa. Spotkali się w wyborach prezydenckich, kiedy wygrał Adams; jednak ze względu na obowiązujący wówczas system wyborczy,

Rewolucja 1800 roku

Thomas Jefferson kandydował na prezydenta Stanów Zjednoczonych z ramienia Partii Demokratyczno-Republikańskiej w 1800 roku, ponownie walcząc z Johnem Adamsem, który reprezentował Partię Federalistyczną. Aaron Burr był z nim jako kandydat na wiceprezydenta. Jefferson opracował wysoce kontrowersyjną kampanię wyborczą przeciwko Johnowi Adamsowi. Jefferson i Burr wygrali wybory nad innymi kandydatami, ale zremisowali w wyborach na prezydenta. Kontrowersje wyborcze musiała rozstrzygnąć ustępująca Izba Reprezentantów, a po 35 głosach Jefferson uzyskał o jeden głos więcej niż Burr, konsekrując się jako trzeci prezydent Stanów Zjednoczonych. Thomas Jefferson objął urząd 17 lutego 1801 roku.

Były to pierwsze wybory po śmierci Jerzego Waszyngtona w 1799 roku; Thomas Jefferson nazwał ten proces wyborczy rewolucją 1800 r., ponieważ po raz pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych zmienił partie polityczne. Wybory oznaczały pokojowe przekazanie władzy i system dwupartyjny, który trwa do dziś.

Pierwsza kadencja prezydencka Jeffersona

Istotnym faktem dla struktury prawnej Stanów Zjednoczonych był precedens ustanowiony w sprawie sądowej Marbury vs. Madison , występujący w pierwszych dniach kadencji Thomasa Jeffersona, który ustanowił uprawnienia Sądu Najwyższego do orzekania w sprawie konstytucyjności ustaw federalnych.

Wojny Barbarzyńskie

Znaczącym wydarzeniem pierwszej kadencji prezydenckiej Jeffersona była wojna między Stanami Zjednoczonymi a państwami wybrzeża Barbary w latach 1801-1805, która była pierwszą zagraniczną interwencją w historii Stanów Zjednoczonych. Wybrzeże Barbary to nazwa nadana wówczas śródziemnomorskiemu obszarowi przybrzeżnemu krajów Afryki Północnej, które dziś są Marokiem, Algierią, Tunezją i Libią. Główną działalnością tych krajów było piractwo.

Stany Zjednoczone złożyły hołd piratom, aby nie atakowali amerykańskich statków. Jednak gdy piraci poprosili o więcej pieniędzy, Jefferson odmówił, co skłoniło Trypolis do wypowiedzenia wojny w 1801 r. Konflikt zakończył się w czerwcu 1805 r. Porozumieniem korzystnym dla Stanów Zjednoczonych. Chociaż interwencja wojskowa Stanów Zjednoczonych zakończyła się sukcesem, działalność piratów i płacenie danin innym państwom Barbary trwało nadal, a sytuacja została ostatecznie rozwiązana dopiero w 1815 r. Wraz z drugą wojną Barbary.

Biografia Thomasa Jeffersona Pierwsza wojna berberyjska. Amerykański statek u wybrzeży Trypolisu w 1904 roku.

Zakup Luizjany

Innym znaczącym wydarzeniem pierwszej kadencji Thomasa Jeffersona był zakup w 1803 r. Hiszpańskiego Terytorium Luizjany od Francji Napoleona Bonaparte. Oprócz Luizjany to rozległe terytorium obejmowało między innymi stany Arkansas, Missouri, Iowa, Oklahoma i Nebraska, a także części Minnesoty, Północnej Dakoty, Południowej Dakoty, Nowego Meksyku i Teksasu. Wielu historyków uważa to za najważniejszy akt jego administracji, ponieważ zakup tego terytorium podwoił wielkość ówczesnych Stanów Zjednoczonych.

Druga kadencja Thomasa Jeffersona

Jefferson został ponownie wybrany na prezydenta Stanów Zjednoczonych w 1804 roku, wraz z George’em Clintonem jako wiceprezydentem. Jefferson startował przeciwko Charlesowi Pinckneyowi z Południowej Karoliny, z łatwością wygrywając drugą kadencję. Federaliści byli podzieleni, Jefferson otrzymał 162 głosy elektorskie, a Pinckney zaledwie 14.

Podczas drugiej kadencji Thomasa Jeffersona Kongres Stanów Zjednoczonych uchwalił ustawę kończącą udział kraju w zagranicznym handlu niewolnikami. Akt ten, który wszedł w życie 1 stycznia 1808 r., Zakończył import niewolników z Afryki, chociaż handel niewolnikami w Stanach Zjednoczonych był kontynuowany.

Pod koniec drugiej kadencji Jeffersona Francja i Wielka Brytania były w stanie wojny, a amerykańskie statki handlowe były często atakowane. Kiedy Brytyjczycy weszli na pokład amerykańskiej fregaty Chesapeake, zmusili trzech żołnierzy do pracy na ich statku i zabili jednego za zdradę. Jefferson podpisał ustawę o embargu z 1807 r. W odwecie za ten akt. Prawo to uniemożliwiło Stanom Zjednoczonym eksport i import towarów za granicę. Jefferson uważał, że zaszkodzi to handlowi we Francji i Wielkiej Brytanii, ale ostatecznie przyniosło to odwrotny skutek i było szkodliwe dla Stanów Zjednoczonych.

Jefferson przeszedł na emeryturę do swojego domu w Wirginii pod koniec drugiej kadencji i spędził większość czasu na projektowaniu University of Virginia. Thomas Jefferson zmarł 4 lipca 1826 r., w pięćdziesiątą (50.) rocznicę ogłoszenia niepodległości przez Stany Zjednoczone.

Źródła

Joyce Oldham Appleby. Thomasa Jeffersona . Czasy Książki, 2003.

Josepha J. Ellisa. Amerykański Sfinks: postać Thomasa Jeffersona . Alfred A. Knopf, 2005.

Cytaty Jeffersona i listy rodzinne. Rodzina Thomasa Jeffersona. Monticello Thomasa Jeffersona, 2021.